IV. Διδακτορική διατριβή

.

Παλυβός, Ν., 2001, Γεωμορφολογική μελέτη της ευρύτερης περιοχής Αταλάντης Φθιώτιδος, Διδακτορική Διατριβή, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Τμήμα Γεωλογίας, Τομέας Γεωγραφίας-Κλιματολογίας, 234 σ.

Κάνοντας “κλίκ¨ στα παρακάτω links, μπορείτε να κατεβάσετε πλήρες αντίγραφο της διατριβής και των συνοδευτικών χαρτών:

Περιεχόμενα / Πρόλογος / ΕισαγωγήΚεφάλαιο 1Κεφάλαιο 2Κεφάλαιο 3Κεφάλαιο 4Κεφάλαιο 5Περίληψη / Βιβλιογραφία / Παράρτημα

.

Γεωμορφολογικός χάρτης 1:50000 (17 Μb). Σημ.: στην ψηφιακή μορφή του χάρτη στο GIS στο οποίο συντάχθηκε, τα πάχη των γραμμικών συμβολισμών ήταν επιλεγμένα για ευανάγνωστη εμφάνιση στην εκτυπωμένη μορφή του χάρτη, σε συγκεκριμένο εκτυπωτή.  Στο jpg που δίδεται εδώ , η εμφάνιση των συμβολισμών αυτών είναι ελαφρώς διαφορετική (πιό λεπτές γραμμές απ’ ότι στην εκτυπωμένη μορφή).  Η επίσημη εκδοχή του χάρτη παραμένει αυτή της εκτυπωμένης μορφής που συνοδεύει τα ανάτυπα της διατριβής στις βιβλιοθήκες του Τμήματος Γεωλογίας του ΕΚΠΑ και του ΕΙΕ [ΕΚΤ].

Χάρτης ρηγμάτων 1:100000 (9 Mb)

Περίληψη

Στη διατριβή αυτή μελετάται η γεωμορφολογία της ευρύτερης περιοχής γύρω από και κατά μήκος της σεισμικής ρηξιγενούς ζώνης της Αταλάντης. Στο 1ο Κεφάλαιο γίνεται επισκόπηση της βιβλιογραφίας και δίδονται περιληπτικές συνθέσεις για τη γεωλογία των αλπικών και μεταλπικών σχηματισμών, τις ενεργές τεκτονικές δομές της ευρύτερης περιοχής –άμεσα σχετιζόμενες με την γεωμορφολογική εξέλιξή της-, σεισμολογικά και αρχαιο-σεισμολογικά δεδομένα, καθώς και συνοπτική περιγραφή των μορφογενετικών κ.α. φαινομένων που συνόδευσαν τους σεισμούς του 1894.

Στο 2ο Κεφάλαιο, η περιοχή μελέτης υποδιαιρείται σε γεωμορφολογικές / μορφοτεκτονικές ενότητες, περιοχές που παρουσιάζουν ομοιογένεια στα μεγάλης τάξης γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά τους και οριοθετούνται από νεοτεκτονικές ρηξιγενείς ζώνες (γνωστές από τη βιβλιογραφία ή εισηγούμενες στην παρούσα) καθώς και αλπικές ασυνέχειες. Γίνεται συζήτηση γεωμορφολογικών παρατηρήσεων για κάθε ενότητα, ενώ για κάθε επί μέρους ρηξιγενή ζώνη γίνεται απόπειρα αξιολόγησης των γεωμορφολογικών δεδομένων πρός την κατεύθυνση της χρονολόγησης –έστω και χονδροειδούς- της τεκτονικής δραστηριότητας. Το τριγωνικής γεωμετρίας (τεκτονικά οριοθετούμενο) κυρίως τμήμα της περιοχής μελέτης, απογυμνώθηκε εν πολλοίς κατά το Τεταρτογενές από τις ποταμο-λιμναίες νεογενείς αποθέσεις που το κάλυπταν, λόγω ανύψωσης από την ζώνη της Αταλάντης, αλλά και από άλλες περιφερειακές ζώνες – ενεργές σε μικρότερο ή πολύ μικρότερο βαθμό.

Στο 3ο Κεφάλαιο γίνεται ομαδοποίηση και συζητώνται γεωμορφολογικές παρατηρήσεις επί των υδρογραφικών δικτύων της περιοχής. Το δίκτυο του σημερινού ‘ποταμού Άσσου’ αναγνωρίζεται ως σαφώς δυσανάλογο προς τις κοιλάδες που διαρρέει, οι οποίες είναι υπολείμματα παλαιότερου κατά πολύ μεγαλύτερου δικτύου, με ροή πιθανότατα πρός τον Β. Ευβοϊκό, το οποίο υπέστη αναστροφή ροής. Τα δίκτυα στη ΒΔ πλευρά του Χλωμού συζητώνται ως πρός την σχέση της εξέλιξής τους με τη ζώνη Υαμπόλεως, ενώ παρατηρήσεις στο κάτω τμήμα του Αλαργινού ρέματος υποδηλώνουν ανω-πλειστοκαινική παραμόρφωση από την ‘ατροφική’ προέκταση της ρ.ζ. Αταλάντης στη λέκάνη της Λοκρίδας. Τα δίκτυα που αναπτύχθηκαν στα μέτωπα του ΒΔ και του κεντρικού τμήματος της ζώνης της Αταλάντης παρουσιάζουν σε σημαντικό βαθμό την κανονικότητα που χαρακτηρίζει τις λεκάνες ρηξιγενών μετώπων, ενώ οι περιπτώσεις αποκλίσεων σχολιάζονται για την εξαγωγή πληροφοριών σχετικών με την ιστορία της ζώνης. Αναγνωριστική συζήτηση γίνεται και για τα δίκτυα στη χερσόνησο της Μαλεσίνας.

Στο 4ο Κεφάλαιο δίδονται γεωμορφολογικές και γεωλογικές παρατηρήσεις κατά μήκος της ρ.ζ. της Αταλάντης, οι οποίες προστίθενται στην προηγούμενη βιβλιογραφία με σκοπό να δοθεί όσο γίνεται λεπτομερής εικόνα της γεωμετρίας της και να εξαχθούν συμπεράσματα για την εξελικτική της πορεία κατά το Ανώτερο Τεταρτογενές. Επίσης, πέρα από τις ήδη γνωστές, αναφέρονται και άγνωστες μέχρι τώρα περιπτώσεις διατηρούμενων γεωμορφολογικών ιχνών των μεγάλων σεισμών του 1894.

Η διατριβή συνοδεύεται από γεωμορφολογικό χάρτη 1:50.000, χάρτη ρηγμάτων της περιοχής μελέτης και χάρτες μορφοτεκτονικών στοιχείων κατά μήκος της ζώνης της Αταλάντης (παρατηρήσεις υπαίθρου σε τοπογραφικό υπόβαθρο από διαγράμματα 1:5.000 της ΓΥΣ). Όλα τα γεωμορφολογικά και γεωλογικά δεδομένα (από τη βιβλιογραφία ή από την εργασία υπαίθρου και την φωτογεωλογική ανάλυση) εισήχθησαν σε λεπτομερέστατη ψηφιακή βάση δεδομένων σε περιβάλλον γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών (GIS), η οποία και απετέλεσε το βασικό εργαλείο για τη διαχείριση και επεξεργασία τους.


%d bloggers like this: